Marek Daniel Kowalski, „Proventus Camerae Apostolicae Debiti. Opłaty duchowieństwa polskiego na rzecz papiestwa w latach 1417-1484” [2010] (2)

Stron 291.

Oprawa twarda.

Stan +db.

Zdjęcia zawartości poglądowe z innego egzemplarza.

Zakończony wiosną 1418 roku sobór w Konstancji oraz konkordaty zawarte przez papieża Marcina V z nacjami soborowymi dokonały głębokich zmian w papieskim systemie fiskalnym, ukształtowanym w okresie awiniońskim. Wiele dawnych świadczeń na rzecz Stolicy Apostolskiej zostało zlikwidowanych. Pozostały dwa podstawowe: serwicja, płacone przez biskupów i opatów, oraz annaty, płacone przez duchowieństwo niższe. Dzięki centralizacji poboru tych podatków i rozwojowi biurokracji skarbowej, z okresu XV wieku zachowały się do dziś źródła, które pozwalają dość dokładnie oszacować skalę obciążenia kleru katolickiego na rzecz papiestwa w późnym średniowieczu i każą zweryfikować potoczny pogląd o szerokim strumieniu pieniędzy, płynącym z Królestwa Polskiego do Rzymu.